Diversiteit op de werkvloer


“Wij geloven er heilig in dat iemand met meer plezier naar z’n werk gaat en beter gaat werken als deze persoon zichzelf kan zijn en zich geaccepteerd voelt binnen het bedrijf.” Jeroen Dekkers en Sem Klarenbeek van het theatergezelschap STOOK over hun voorstelling ’t Is Stil Aan De Overkant.

Jeroen Dekkers en Sem Klarenbeek spelen de theatervoorstelling ’t Is Stil Aan De Overkant voor bedrijven, op scholen en in theaters. In het stuk is te zien hoe twee vrienden willen doorbreken als profvoetballer. Dat loopt anders, want één van hen worstelt met zijn geaardheid. CultuurWerkt! sprak de heren over de voorstelling. “Mensen denken soms dat we er in Nederland al zijn wat betreft tolerantie en inclusiviteit. Wij geloven dat we echt nog wel wat meters kunnen maken.”

’t Is Stil Aan De Overkant is een dynamische voorstelling over seksuele diversiteit, inclusiviteit, prestatiedruk en omgaan met elkaar. In een interview vertellen Dekkers en Klarenbeek over hun samenwerking, het doel van deze voorstelling en relevantie van de voorstelling voor op werkvloer.

Hoe kennen jullie elkaar en wat is jullie achtergrond?
“We kennen elkaar uit de theaterwereld. Een aantal jaar geleden hebben we elkaar leren kennen op een auditie. Dat klikte meteen supergoed. We hielden contact en tegenwoordig zien we elkaar bijna elke dag!

Jeroen heeft Muziektheater gestudeerd aan Fontys Hogeschool voor de Kunsten in Tilburg. Daarna volgden rollen in o.a. De Zere Neus van Bergerac van Theater Rotterdam, de Marco Borsato-musical SKY en de tv-serie Jeuk. Naast zijn werk als acteur werkt Jeroen momenteel in de studio aan nieuwe, eigen muziek. Sem is acteur en theatermaker en was o.a. te zien in I HAVE A DREAM en Fasten Your Seatbelts van DOX. Daarnaast had hij een rol in de film Renesse en is hij te zien Nr.10, de laatste film van Alex van Warmerdam.”

Wat willen jullie bereiken met de voorstelling?
“’t Is Stil Aan De Overkant vertelt het verhaal van twee beste vrienden die op het punt staan om door te breken als profvoetballers. Het loopt allemaal anders dan verwacht, wanneer duidelijk wordt dat één van de twee worstelt met zijn geaardheid. Ons doel is om de acceptatie van lhbtiq+’ers en om inclusiviteit in het algemeen bespreek te maken. De voorstelling die we gemaakt hebben is snel, grappig en dynamisch. Tegelijkertijd is het verhaal confronterend en kunnen sommige scènes keihard binnenkomen. Die combinatie vinden wij te gek en wij hopen dat het ons publiek in beweging brengt. Laatst speelden we een voorstelling in Amsterdam en toen we na afloop de foyer binnenkwamen, was iedereen met elkaar in gesprek over het onderwerp. Dat is kicken. Dat willen we bereiken.”

Hoe relevant is jullie voorstelling voor de werkvloer?
“Heel relevant. Wij geloven er heilig in dat iemand met meer plezier naar z’n werk gaat en beter gaat werken als deze persoon zichzelf kan zijn en zich geaccepteerd voelt binnen het bedrijf. Dat kun je bereiken door met elkaar in gesprek te gaan en onze voorstelling leent zich daar perfect voor. ’t Is Stil Aan De Overkant zet je aan het denken en nodigt je uit om in gesprek te gaan met je collega’s.”

STOOK 2 (Fast Forward Amsterdam) - crop

Gebeurt dat volgens jullie nog te weinig?
“Helaas nog wel. Een trainer vertelde laatst dat ze een workshop gaf over gepast en ongepast gedrag op de werkvloer bij een bedrijf met meer dan 2000 medewerkers. In de afstemming met het bedrijf stelde deze trainer voor om ook ongepaste grappen over homoseksualiteit in de workshop te verwerken. Als antwoord hierop kreeg zij te horen dat dat niet relevant zou zijn, omdat er volgens het bedrijf geen homoseksuele werkgevers zouden zijn. Statistisch gezien is dat natuurlijk bijna onmogelijk. Wellicht klopt het, maar wij denken eerder dat het iets zegt over het gebrek aan aandacht omtrent dit onderwerp. In hoeverre weten bedrijven of de werkvloer als inclusief wordt ervaren door alle medewerkers, als er niet erkend wordt dat een deel van de medewerkers wellicht tot de groep van lhbtiq+’ers behoort?”

Hoe zijn jullie op het idee gekomen om de voorstelling te maken?
“Wij werden getriggered door iets wat er gebeurde in voetballand. Bowi Jong, trouwe AZsupporter en zelf homo, stuurde een brief naar de KNVB. Hij was het zat dat om in voetbalstadions zo vaak het scheldwoord “homo” te moeten aanhoren. De reactie van
Johan Derksen was tekenend. "We moeten nou eens ophouden dat het zo verschrikkelijk moeilijk is om uit de kast te komen. Als je een beetje karakter hebt, dan kom je daar gewoon voor uit”, verkondigde hij in Veronica Inside. Dat deed iets met ons. We moesten hier iets mee. Uit eigen ervaring weet Jeroen dat hij niet altijd even gemakkelijk is om jezelf te zijn als lhbtiq+’er. Mensen denken soms dat we er in Nederland al zijn wat betreft tolerantie en inclusiviteit. Wij geloven dat we echt nog wel wat meters kunnen maken. Dus besloten we een voorstelling te maken over dit onderwerp en om de voetbalwereld als metafoor te gebruiken voor alle groepen, plekken en subculturen waar het nog lastig is om volledig jezelf te zijn.”

Hebben jullie hoop dat het in de toekomst makkelijker wordt om jezelf te zijn?
“Jazeker. We zien bijvoorbeeld nu al dat het op middelbare scholen makkelijker is om het onderwerp te bespreken dan toen wij zelf nog op school zaten. Toen durfde bijna niemand voor z’n seksuele voorkeur uit te komen. Nu spelen we soms voor klassen met meerdere lhbtiq+’ers. Die dan aan het einde van de voorstelling vol trots vertellen dat ze zich bijvoorbeeld identificeren als lesbische vrouw of non-binair persoon. Jongeren praten er al een heel stuk makkelijker over dan volwassenen.”

Dit interview is een voorpublicatie uit het september issue van CultuurWerkt! Magazine. Ook het magazine ontvangen? Vul dan onderstaand formulier in.